Rennen

Zon, verse sneeuw en broodjes, veel beter kan een ochtend niet beginnen. Dan ook nog vroeg op de piste en wie was er al wéér mee:

Skiën doet ze alweer als de beste maar langs de paadjes tussen de bomen door, door de tiefschnee  zeg maar het echte off- piste werk is ook vandaag vooral aan Dag en Bo besteedt.

Op de gekste plekken komen ze ergens uitgezeild nadat ze zijn gevallen in de diepe sneeuw waar de een over de ander heen lawinede. Voor de rest van de mensheid is die vooral een hoop wachten.

Ook ik kom overal vanaf maar niet altijd even mooi. Liever een zwarte piste die steiler is omdat het dan toch niet zoveel uitmaakt hoe de bochten gaan dan een rode piste waar ik vooral aan het remmen ga om niet steeds sneller te gaan en ondertussen oplet dat ik geen mensen van hun sokken ski. De anderen hebben hier geen last van. Ze hadden het alleen nog over de geweldige pistes, de strakblauwe lucht en de wind die de sneeuw hoog opstoof. 

Vanwege de kou (waar ik dan weer geen last van had omdat ik hard aan het werk ben) mochten we vroeg lunchen. 

In de middag op de piste waar ik wel kan skiën, werd ik geïnspireerd door het Rennen. Kleine kinderen die de afdaling oefenen en dus als idioten naar beneden vliegen langs de rode en blauwe poortjes.

Op geweldige sneeuw met goede 

grip heb ik me ook rücksichtlos naar beneden gestort en het was zelfs leuk om hard te gaan. Ik hield die kinderen niet bij maar de wereld vloog onder mijn Voeten vandaan en de wind waaide strak langs het gezicht. Ondertussen waren  de meiden zichzelf aan het vermaken wat al snel neerkwam op ons zoeken. Vanuit de stoeltjeslift zagen we ze aankomen.

'Waar waren jullie? Op de Sonnenhang?'

Ze waren toe aan de apres-ski. Te laat voor het sleepliftje naar de Gansalmhütte moesten we klunen waarbij de oudste voorop ging want die komt uit Friesland. 

Een gemütliche hütte en Remko stelde boven zijn Weizer (bier) tevreden vast dat er geen Nederlanders waren, alleen maar oprjuchte Tirolers. Gelukkig maar.